انقلاب یعنی دگر گونی.راهخیلی ها دوست دارند سریع به سراغ اصل مطلب رفت .اما کسانی که بر ادبیات دستی بر آتش دارند میگویند اول از مقدمه شروع کن .چون متن را همان خیلی ها میخوانند بدون مقدمه شروع می کنم چرا که همین مقدمه ای شد.عجب چه مقدمه در مقدمه ای شد.رهایم همچون آتشی بر زغال یا بادی بر روی برگ یا نوری از روی چشم .سایه ام اما سایه ای ندارم .روشنم اما روشنی نمیبینم .عشق درونم گدازه میکشد اما حرارتی احساس نمیکنم . بال دارم اما نای پرواز نیست ، فقط و فقط رها مانند پری که خود را بر دست باد داده بدون
برچسب: نویسنده: مهدی کوهی تاريخ: دوشنبه 22 تير 1405 ساعت: 5:02